Beste Carole,
Beste Gerda,
U stond al een tijdje op ons lijstje van nog te bezoeken eetadresjes. Het was ons nog niet gelukt bij u langs te komen. Vorige vrijdag gebeurde dan eindelijk datgene waarnaar wij al zo lang uitkeken. Waarnaar wij al zo lang nieuwsgierig waren. Wij zouden eindelijk bij u aan tafel schuiven. Wij hadden gereserveerd. Alvorens ik verder ga met deze brief, moet ik iets bekennen. Wij waren korte tijd geleden al eens gepasseerd bij jullie. Jullie waren toen gesloten. Wij hadden even binnen gegluurd. Ons verlangen ooit eens bij u te eten werd hierdoor enkel maar groter. Want wat wij zagen, was gezelligheid. Vrijdag zouden wij ons in die gezelligheid mogen nestelen. Zouden wij ons in die gezelligheid mogen onderdompelen.
Vorige vrijdag lieten wij ons dan blij en welgemoed neerploffen in uw zeteltjes op het terras. Wij hadden het gehaald. Eindelijk. Wij konden bestellen. Wij mochten bestellen. Daarvoor keken wij niet naar de vaste menukaart. Onze ogen vielen op het krijtbordje met dagsuggesties. Daarop stond vol-au-vent. Een gemakkelijke keuze. Een veilige keuze. U nam de bestelling op. Om kort daarna opnieuw aan onze tafel te staan. U diende ons mee te delen dat vol-au-vent die dag was uitverkocht. U vroeg ons iets anders te kiezen. De natuurlijke vriendelijkheid, waarmee u deze boodschap bracht, maakte deze mededeling vlot verteerbaar voor ons. Uiteraard zouden wij iets anders kiezen. Helemaal niet erg.
Mijn vrouw koos voor Oat-Otto terwijl ik ging voor Huevos Rancheros. Halleluia, bim bam beieren. Dit was een gouden zet. Het leek wel alsof de god van de horeca de noodzaak voelde in te grijpen om onze aanvankelijke keuze enigszins bij te sturen. Alsof diezelfde god de noodzaak voelde ons van de vanzelfsprekende keuze naar de iets gewaagdere keuze te dirigeren. Naar de iets avontuurlijkere keuze. Bij het heroverwegen van onze keuze moest ik denken aan die ene uitspraak van Johan Cruijff: elk nadeel heb zijn voordeel. Want dat is wat zou blijken.
De gerechten kwamen, zagen en overwonnen. Dit was lekker. Dit was bijzonder. Dit was ronduit hemels. Wij zelf zouden het niet gekozen hebben. Het was die ene goddelijke ingreep die ons naar het juiste gerecht bracht. Wij smulden. Wij genoten. Wij aten met de aandacht die alleen ontstaat wanneer iets écht goed is. Op onze borden waren de juiste ingrediënten samengebracht. De juiste ingrediënten die samenkwamen in een heerlijke explosie van smaken. Alles klopte. Alles zong.
Wij zijn niet echt grote eters maar deze keer hadden wij zin naar meer. Naar nog. Nog een beetje. Nog één hap. Nog één keer die smaken, die combinatie, die verrukking. Bij u mochten wij ontdekken dat culinaire heimwee bestaat. Want bij de laatste hap verlangden wij onmiddellijk naar meer van hetzelfde. Matigheid schijnt evenwel een deugd te zijn. Wij toomden ons enthousiasme enigszins in en oefenden ons, met wisselend succes, in de edele kunst van de zelfbeheersing. Het afkicken viel ons zwaar.
Ik zou mij hier kunnen verliezen in een uitvoerige, bijna poëtische beschrijving van alle ingrediënten, smaken en texturen. Ik zou kunnen proberen het geheel in woorden te vangen. Maar misschien zou ik daarmee precies voorbijgaan aan wat ons die middag het meest heeft geraakt. Want de essentie zit niet alleen op het bord. De essentie zit in de plek die u creëert. Een plek waar mensen zich welkom voelen. Waar warmte niet enkel uit de keuken komt. Waar gezelligheid geen decorstuk is, maar een vanzelfsprekend onderdeel van de ervaring. Een plek waar je even mag landen, genieten, lachen en proeven. Een plek waar je, wanneer je uiteindelijk weer naar buiten stapt, beseft dat je niet alleen lekker hebt gegeten, maar ook een beetje rijker naar huis gaat.
Beste Carole. Beste Gerda. Wij kwamen als nieuwsgierige bezoekers. Wij gingen naar huis als enthousiaste ambassadeurs. Intussen hebben wij u geschrapt van ons lijstje van nog te bezoeken eetadresjes en hebben wij u toegevoegd aan ons lijstje van eetadresjes waarnaar wij met veel plezier nog willen teruggaan. Voor die fijne vrijdagmiddag willen wij u graag bedanken. Van ganser harte. Dank dus. Dank. Dank. Dank.
Met vriendelijke groeten.
Reactie plaatsen
Reacties