Beste Wouter,
Beste Michel,
Beste Sean,
Alles begon met God. Zo was het niet met u. Zo kwam ik niet tot u. Dat ging anders. Helemaal anders. Bij u begon het voor mij met Saving Nico. Vorige week plaatste ik zijn nieuwste single als muzikale tip van de week op mijn blog. Die single bleek uitgebracht te zijn bij Thorn In My Side Recordings. Dat nieuwe platenlabel was mij onbekend. Ik ging verder op onderzoek. Ik kwam uit op de site van de maatschappij. Daar zag ik uw naam staan. Meer nog, op die site zag ik Broer, uw nieuwste album. Mijn onderzoek ging verder. Ik wou weten wie u was. Ik kwam uit bij een interview op Dansende Beren. Dat interview ging ik lezen.
In dat interview vertelde u over uw vier jaar oudere broer. Hij kwam op tweeëntwintigjarige leeftijd om bij een tragisch ongeluk. U vertelde over het opgroeien in een gezin dat kan omschreven worden als disfunctioneel. Een zorgzame moeder. Een vader met losse handjes. Al die dingen kwamen samen op uw nieuwste album. Een album dat enerzijds een ode is aan de overleden broer en anderzijds het verhaal brengt van dat woelige verleden. Nadat ik het interview gelezen heb, besef ik dat ik het album moet beluisteren. Dat is dan ook wat ik doe. Ik ga luisteren.
U lijkt te beseffen dat het album een behoorlijk zware reis zal worden voor de luisteraar. Daarom begint het album met een korte muzikale intro. Die intro zal de verdere toon, de verdere kleur van het album bepalen. De kleur is donker. De toon is driegend. Maar het is net die somberte en weemoed die mij aan het album vastklikken. Ik kan niet vluchten. Ik mag niet vluchten. Ik wil uw verhaal horen. In mij opnemen.
Om dat verhaal in mij te kunnen opnemen, focus ik mij bij een eerste luisterbeurt op de tekst. Mijn volumeknop staat zacht. Ik laat de woorden bij mij binnenlopen. Ik maak kennis met uw broer. Een punker. Een rusteloze ziel. Een activist. Ik maak kennis met het dorp waar u opgroeit. Met het gezin waarin u opgroeit. Vrolijkheid lijkt ver zoek. Dat meen ik te mogen begrijpen uit uw teksten.
Bij een tweede luisterbeurt zet ik de volumeknop harder. Veel harder. Muziek en woord werken nu samen. In een evenwichtige balans. Ik hoor de woede. De agressie. Ik proef de weemoed. De tristesse. Ik laat u razen. Ik laat de demonen in u wild tekeergaan. Ik moedig u aan. Zeg het, denk ik. Schreeuw het, denk ik. Spuw het uit, denk ik. Met elke track trekt u mij dieper in uw verhaal. Zodat het lijkt alsof ik na de laatste track naast u staat. Zodat het voelt alsof ik u na die laatste track wil omarmen. Omdat u mij vertrouwde. Om uw verhaal aan mij te vertellen.
Omdat alle goede dingen uit drie bestaan, ging ik voor een derde luisterbeurt. Ik wist wat ik mocht verwachten. Ik liet het gebeuren. Wat ik nu zal schrijven, kan misschien vreemd klinken. Ondanks de zware thema’s werd ik deze keer overspoeld door een zekere warmte. Ik kan het niet verklaren. Ik begrijp niet waarom. Toch is dat wat gebeurde. Misschien is het omdat u mij terugvoert naar de jaren tachtig. De jaren negentig. De tijd waarin ik de muziek ontdekte. De tijd waarin ik ontdekte wat de kracht van muziek is. De tijd waarin ik ontdekte wat goede muziek kan betekenen. Uw muziek brengt al die momenten samen. Uw muziek draagt in zich eenzelfde soort kracht. Uw muziek geeft eenzelfde soort betekenis.
Daarom gaat sinds vorige week geen dag voorbij zonder dat ik u hoorde. Het volledige album of snel, tussen de soep en de patatten, één track. Broer. Wille. Jonge delinquenten. Wondermooie rotzooi. Een lange sessie of een korte, het maakt niet uit. Elke keer knettert het weer in mijn hoofd. Omwille van de pure schoonheid. Omwille van de onomzwachtelde directheid. Dit is heerlijk. Dit is intens.
Beste Wouter. Beste Michel. Beste Sean. Ik ken u nog maar amper een paar dagen. Muzikalerwijs gesproken, welteverstaan. Het lijkt alsof uw muziek aan mij kleeft. Alsof ik het niet van mij kan afschudden. Dat wil ik ook niet. Ik wil uw muziek dicht bij mij. Om te luisteren. Om opnieuw te luisteren. Omdat ik in uw muziek een kracht voel. Een levenslust. Omdat ik in uw muziek een energie voel, die ook mij aandrijft. Die ook mij voortdrijft. Daarvoor wil ik u danken. Van ganser harte. Dank dus. Dank. Dank. Dank.
Met vriendelijke groeten.
Reactie plaatsen
Reacties