Beste Otto,
Beste Piet,
Beste Yamen,
In 2023 bracht u uw debuutalbum uit. Ik was meteen fan. Van mijn voornemen u een brief te schrijven kwam evenwel niets in huis. Andere dingen, die ik toen belangrijker achtte, vroegen om mijn aandacht. Heel waarschijnlijk zal u zich afvragen wat er toen belangrijker kon zijn dan uw debuutalbum. Voor die vraag heb ik alle begrip. Een antwoord op die vraag heb ik niet. Wat ik wel in de aanbieding heb, is een brief. Want u bracht in mei van dit jaar een nieuw album uit. Alweer was ik onder de indruk. Dit was alweer een goed album. Deze keer wou ik vermijden dat mijn brief op de lange baan zou geschoven worden. Ik ging aan de slag. In deze brief zal ik trachten te verwoorden waarom uw album mij zo weet te raken. Waarom uw muziek mij zo weet mee te voeren.
Ik luisterde naar uw muziek. Meteen werd ik gewaar dat er iets ontbrak. Ik moest mijn toevlucht nemen tot een instrument dat ik nooit eerder gebruikte bij het luisteren naar muziek. Ik had nood aan een koptelefoon. Omdat ik bij de eerste luisterbeurt besefte dat uw muziek geen stoorzenders verdroeg. Ik zonderde mij dus af. Vrij van alle mogelijke stoorzenders. Ik focuste mij op uw muziek. Om mee te gaan op uw reis. Want dat is wat gebeurde. Ik vertrok met u op reis. Naar een land waar iedereen welkom zou zijn. Naar een fictieve bestemming waar het begrip ‘grens’ onbestaande is. Die kritische bevraging van landsgrenzen is meteen het thema van uw nieuwe album.
Met de koptelefoon op drijf ik mee op de klanken van uw accordeon, contrabas, trompet en drums. Ik sluit mijn ogen. Ik laat mij overweldigen door de intense warmte van uw muziek. Ik verdwijn. Ik lijk op te lossen. Ik droom. Ik hallucineer. In mijn hoofd vormt zich een grenzenloze wereld. Een wereld waarin mensen vrij reizen van bestemming naar bestemming. Zonder gelabeld te worden. Ik besef dat een ideale wereld niet bestaat. Een mooiere wereld evenwel, dat moet mogelijk zijn. Dat moet haalbaar zijn. Twee emoties krijgen de bovenhand. In uw muziek voel ik een positivisme. Het door u gekozen thema voor dit album doet mij geloven dat u er oprecht in gelooft. Dat het niet zomaar een statement is. Dat stemt mij blij. Tegelijk maakt uw muziek in mij een zeker heimwee los. Een heimwee naar dingen die wij onderweg schijnbaar verloren zijn. Solidariteit. Verdraagzaamheid. Menselijkheid. Mijn hart zet uit als ik luister naar uw boodschap. De boodschap van een andere en betere wereld. Mijn hart krimpt ineen als ik denk aan de rauwe werkelijkheid waarin wij vandaag opereren. Wat ik wil zeggen, uw muziek grijpt mij aan. Omdat het de juiste vragen stelt. Omdat ik voorlopig niet de juiste antwoorden heb.
Tegelijk herinnert uw muziek mij aan mijn reizen. Reizen die ik ondernam in het Midden-Oosten. Het roept herinneringen op. Aan ontmoetingen. Aan landschappen. Uw muziek verwoordt die schoonheid die ik in vele landen mocht ervaren. Ik proef opnieuw die uitzonderlijke gastvrijheid. Die oprechte nieuwsgierigheid. Ik herinner mij opnieuw gesprekken. Gesprekken met mensen die ik nog nooit had gezien en die ik heel waarschijnlijk nooit meer zal weerzien. Maar in dat korte moment van ontmoeten waren wij een. Wij lachten. Wij praatten. Bij het weggaan omarmden wij elkaar. Omdat wij beiden begrepen dat wij niet dichter bij elkaar konden zijn dan op dat ene, korte moment.
Grenzen slopen, het zou niet mogelijk zijn. U lijkt te vechten tegen de bierkaai. Uw strijd lijkt verloren te zijn. Toch bewijst uw muziek het tegendeel. U bewijst dat muziek in zich die unieke kracht vertegenwoordigt. Muziek kan wel degelijk grenzen slopen. Uw muziek sloopt grenzen tussen stijlen. Als het nu ook nog de grenzen tussen mensen en werelden zou kunnen slopen, zou u bijdragen aan de hemel op aarde. Maar ik vrees nu te klinken als een naïeve dromer. Want diep in mij fluistert een duiveltje dat de meeste dromen bedrog zijn. Dat neemt niet weg dat die wereld telkens als ik naar uw muziek luister toch binnen handbereik lijkt.
Beste Otto. Beste Piet. Beste Yamen. Ik luisterde naar uw nieuwste album. Het werd een heerlijke reis. Op wondermooie klanken. In uw muziek las ik een prachtig verhaal. Zonder geschreven woorden. Voor die reis en dat verhaal wil ik u danken. Van ganser harte. Dank dus. Dank. Dank. Dank.
Met vriendelijke groeten.
Reactie plaatsen
Reacties