Francesca Albanese.

(Een brief aan Frankrijk, Duitsland, Tsjechië, Italië en Oostenrijk)

Terwijl u zwijgt
Terwijl u buigt en schuilt
Terwijl u wegkijkt
Terwijl u weigert de dingen bij naam te noemen
Terwijl u verhullend spreekt
Terwijl u zich in bochten wringt
Terwijl u kruipt
Terwijl u ziende blind bent

Terwijl u dat alles doet
Doet Francesca Albanese wat zij moet doen
Onafhankelijk
Onbezoldigd

Zij spreekt
Op basis van feiten
Op basis van rapporten
Zij praat niet na
Zij echoot geen ingefluisterde opinies
Zij kiest voor helderheid
Zij laat zich niet afdreigen
Zij neemt geen blad voor de mond
Zij deinst niet terug

Recht door zee
Het hoofd rechtop
De schouders opgetrokken
Niet geknecht
Volledig vrij

U zou haar in bescherming moeten nemen
U zou achter haar moeten staan, naast haar
U zou haar een podium moeten geven
U zou haar moeten roemen en eren

Omdat zij doet wat u niet doet
Omdat zij het internationaal recht als leidraad neemt
Omdat zij aan het genocideverdrag de juiste daadkracht koppelt
Omdat zij de vele rapporten niet ongelezen wegbergt in een lade
Omdat zij de internationale gemeenschap aanspreekt
Omdat zij diezelfde gemeenschap wijst op haar verantwoordelijkheid
Omdat zij de dingen benoemt zoals ze zijn:
GENOCIDE

Om dat alles zou u moeten rechtop staan
Zou u moeten applaudisseren
Zou u een staande ovatie moeten geven
Maar dat doet u niet

Haar moed beantwoordt u met een vraag om ontslag

U schakelt het licht uit
U verkiest opnieuw een ‘miserabele slaaf’ te zijn