Beste Philip,
Vele maanden terug vertelde een vriendin mij dat zij had geluisterd naar een schitterende podcast. De podcast waarover zij toen sprak, was de uwe: Waar is zuster Gabrielle? De tip bleef ergens in mijn achterhoofd hangen. Toch ging ik niet luisteren. Die tip was nochtans niet de enige reden waarom ik naar uw podcast zou moeten luisteren. Er waren nog meerdere redenen. Zo gaf mijn vader les aan het Heilig Maagdcollege in Dendermonde. Ik had in mijn familie twee tante nonnekes. Ik kreeg les van Guido Van Steen op het Wetterse Sint-Franciscuscollege. Al die dingen hadden mij naar uw podcast kunnen leiden. Toch gebeurde dat niet. Tot heel recent. De hele heisa rond de straatnaam voor de verdwenen zuster Gabrielle bracht uw podcast opnieuw onder mijn aandacht. Deze keer ging ik luisteren. Eindelijk.
Uw podcast draait rond een onopgeloste verdwijningszaak. In 1982 verdwijnt in het Sint-Vincentius-klooster van Dendermonde zuster Gabrielle. U bent journalist. Gerechtsjournalist voor de VRT. U woont in Dendermonde. Uw moeder kreeg les van zuster Gabrielle. U kent het verhaal. Al die dingen brachten u op het idee een podcast te maken over de zaak. Een zaak, die enorm leeft in Dendermonde.
Bij het maken van een podcast zocht u naar de juiste insteek. U kon opteren om gewoon het verhaal te vertellen. U kon u focussen op het onderzoek van het onderzoek. Een derde mogelijkheid kon een poging zijn om de zaak op te lossen. Om de zaak eindelijk op te lossen. U koos voor de moeilijkste van de drie opties. U zou de zaak oplossen. Helemaal niet evident, dacht ik.
Om de zaak te kunnen oplossen, moet u praten met getuigen en betrokkenen. Dat is wat u doet. U gaat praten met leerlingen. Met de politie. Met familie en vrienden. Met de zusters. Met het klooster. Met de Kerk. Met het parket. Het resultaat van al die gesprekken brengt u samen in uitermate boeiende en interessante podcast.
Heel even lijkt u voor God te spelen want in uw podcast brengt u zuster Gabrielle opnieuw tot leven. U vertelt over een vrijgevochten zuster die technisch tekenen gaf. De zuster was populair bij de leerlingen. Zij wordt in uw podcast omschreven als een vrouw met veel interesse. Zij luisterde graag naar luide muziek, speelde drum en gitaar, durfde al eens wiet te roken en op café te gaan. Uit al die dingen kunnen we afleiden dat zuster Gabrielle geen devote non was maar eerder kan getypeerd worden als een wereldse non. Ik kan het niet helpen maar al die dingen samen doen mij een warme sympathie opvatten voor deze zuster. Een rebelse zuster, daarvoor kan men enkel sympathie hebben.
Hoezeer ik ook hoop dat u de zaak zal oplossen, u zal in die opdracht niet slagen. Helaas. Maar uw podcast is om vele andere redenen meer dan de moeite waard om te beluisteren. U belicht wat er gebeurt als een zaak niet opgelost wordt. Dan begint de geruchtenmolen te draaien. Zuster Gabrielle zou er vandoor zijn met een Italiaanse chauffeur. Zij zou haar kap over de haag gesmeten hebben. Zij zou gezien zijn in een rode limousine. Door die geruchten laat u zich niet afleiden. U houdt zich bij de feiten.
U schetst een periode waarin de macht van de katholieke kerk nog alomtegenwoordig is. Die macht heeft er mede voor gezorgd dat het onderzoek slechts oppervlakkig werd gevoerd. De katholieke stempel van het parket van Dendermonde heeft zijn impact en kan verklaren waarom het onderzoek pas 25 dagen na de verdwijning wordt opgestart. Waarom het verzoek tot uitgebreide huiszoeking wordt geweigerd. Waarom de vermoedelijke dader nooit werd aangehouden en nooit in verdenking werd gesteld. Waarom bepaalde onderzoeksdaden niet zijn gebeurd. U stelt in uw podcast de juiste vragen en tracht hierop de juiste antwoorden te krijgen. Soms krijgt u die. Soms moet u zich tevreden stellen met ontwijkende en te vage antwoorden.
De zaak is intussen meer dan veertig jaar oud. Wij krijgen hierdoor een duidelijk beeld van de manier waarop verdwijningen in die tijd behandeld werden. In een gesprek met Alain Remue, de gewezen chef van de Cel Vermiste Personen, wordt het verschil met nu heel duidelijk. Alain Remue maakt duidelijk dat de mogelijkheden waarover politiediensten vandaag beschikken veel ruimer zijn. In die tijd moest men roeien met de weinige riemen die men had.
Wat uw podcast ook doet, is mijn beeld van het kloosterleven scherpstellen. Zoals ik al schreef, ik heb twee tante nonnekes. Als kleine jongen ging ik wel eens bij hen op bezoek. Samen met mijn ouders. In mijn hoofd had ik een beeld van een harmonieus gemeenschapsleven. Dat beeld dat ik toen had, ligt nu in gruzelementen. Een echte gemeenschap waren die kloosters niet. Toch niet in die dagen van zuster Gabrielle. Wat ik onthoud, is een collectief van individuen. Individuen die nauwelijks tijd en/of interesse hadden voor de andere zusters. Uw podcast is behoorlijk ontnuchterend voor mij.
Het is vreemd om betrokkenen bij het onderzoek te horen zeggen dat deze zaak eigenlijk heel eenvoudig is. Zij weten wie zuster Gabrielle heeft vermoord en wie haar lichaam heeft laten verdwijnen. Zij vermoeden dat de dader niet alleen handelde. Helaas zijn zij er nooit in geslaagd de dader te laten bekennen of het lichaam te vinden. Zij hebben enkel aanwijzingen. Enkel indirecte maar geen sluitende bewijzen. Om al die redenen vraagt u zich af waarom de zaak niet voor het Hof van Assisen is gebracht. Maar alweer speelt hier de tijdsgeest. In die tijd was er geen sprake van een zaak als er geen lijk was. Vandaag zou dat misschien anders zijn.
Tot slot hebt u het in uw podcast over de vermoedelijke dader. U vertelt over mogelijk financieel gesjoemel. U vertelt over een liederlijk leven. U vertelt over mogelijk kindermisbruik. U vertelt over bezoeken aan bordelen. U vertelt over motieven. U vertelt over aanwijzingen. Maar bovenal vertelt u over een systeem dat wij vaak zien terugkeren in zaken van kindermisbruik. Altijd maar weer is er de weigerachtige houding om de zaak ten gronde aan te pakken. De man die het probleem veroorzaakt wordt verplaatst terwijl het eigenlijke probleem niet wordt opgelost. De geschiedenis lijkt zich binnen de katholieke kerk eindeloos te herhalen.
Beste Philip. In uw podcast schetst u wie zuster Gabrielle was. U schetst wat de omstandigheden waren van haar verdwijning. U schetst wie de man was die het vermoedelijk gedaan heeft. U schetst hoe het onderzoek verliep. Helaas kan u niet onthullen waar het lichaam van zuster Gabrielle is. Dat blijft gissen. Maar dat doet geen afbreuk aan uw podcast. Die podcast is uitmuntend. Is schitterend. Ik kan enkel maar zeggen dat ik blij was dat ik eindelijk ben beginnen luisteren. Dat ik zo een voortreffelijke podcast over een bijzondere vrouw heb ontdekt. Daarvoor wil ik u danken. Van ganser harte. Dank dus. Dank. Dank. Dank.
Met vriendelijke groeten.
Reactie plaatsen
Reacties